เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “หนังสือลึกลับ แห่งหมู่บ้านร้าง”
เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “หนังสือลึกลับ แห่งหมู่บ้านร้าง”
บทความโดย : HaruShine www.marumura.com
หลังเกษียณ ชายคนหนึ่งมีกิจกรรมแก้เหงาคือพเนจรไปตามเมืองเล็ก ๆ ต่าง ๆ พร้อมกล้องดิจิทัล… เขามักเก็บภาพซากธนาคารเก่า ร้านกาแฟร้าง ย่านบันเทิงที่เคยรุ่งเรืองและเลือนหายไปตามกาลเวลา แล้วนำไปโพสต์ในบล็อกส่วนตัว
แต่แล้ววันหนึ่งก็มีข้อความประหลาดส่งมาถึงบล็อกที่แทบไม่มีใครแวะเวียนมาดูของเขา มันเขียนเพียงสั้นๆ ว่า “ร้านหนังสือแห่งหมู่บ้านนิโตเบะ หนังสือโคโคโระของนัตสึเมะ โซเซกิ” และเมื่อเขาลองส่งข้อความตอบกลับ มันกลับส่งไปไม่ถึง
เขาจึงค้นหาข้อมูลด้วยตนเอง พบว่าหมู่บ้านนิโตเบะถูกยุบรวมเข้ากับเมืองอื่นไปนานแล้ว กลายเป็นหมู่บ้านร้างในหุบเขาลึก ที่ต้องต่อรถไฟ รถบัส แล้วเดินเท้าอีกกว่าชั่วโมงจึงจะถึง
สุดสัปดาห์ถัดมา เขาพาตัวเองมาอยู่หน้าปากอุโมงค์ทางเข้าหมู่บ้านปริศนานั้นที่มืดสนิท เขากำมือถือไฟฉายแน่น ก่อนก้าวเข้าไปในความมืดที่กลืนกินแสงอาทิตย์ทั้งหมดในยามกลางวัน
ภายในอุโมงค์ทั้งเงียบสงัดและเย็นชื้น มีเพียงเสียงฝีเท้ากระทบกรวดหินดังก้องอยู่เพียงลำพัง กับหยดน้ำหยดลงมาโดนหลังเป็นระยะจนสะดุ้งทุกครั้ง โชคดีที่ความหวาดหวั่นก่อตัวได้ไม่นาน แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ก็ปรากฏขึ้น เขารีบก้าวเท้าออกจากความมืดนั้นด้วยความโล่งใจ
โลกที่รอเขาอยู่ฝั่งนั้นราวกับอีกมิติหนึ่ง… ท้องนาเก่าจมอยู่ใต้วัชพืช บ้านเรือนเอียงกระเท่เร่เรียงราย ป้ายร้านค้าจางลงด้วยลมฝน ร้านผักผลไม้ ร้านขายของชำที่ผุพัง ล้วนบอกเล่าเรื่องราวของผู้คนที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่ แม้แต่ที่ทำการไปรษณีย์เล็กๆ ก็ยังคงอยู่ เขาตื้นตันกับทิวทัศน์ตรงหน้าจนยกกล้องขึ้นถ่ายภาพไม่หยุด
ข้างร้านขายสาเก มีร้านหนังสือเล็ก ๆ ซ่อนตัวอยู่ ประตูกระจกแตกร้าว หนังสือมากมายทั้งปกแข็ง หนังสือใหม่ และพ็อกเก็ตกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ใกล้ชั้นวางที่พังถล่ม
เขาก้าวเข้าไปท่ามกลางกลิ่นอับชื้น ค้นในกองหนังสือพ็อกเก็ตที่เปื่อยยุ่ย แต่ก็ไม่พบงานของนัตสึเมะ โซเซกิที่ตามหา
ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นชั้นบนของตู้หนังสือหนึ่งที่ยังคงมีหนังสือเรียงอย่างเป็นระเบียบอยู่บ้าง เขาไล่หาตามลำดับตัวอักษรจนพบหนังสือของนัตสึเมะ โซเซกิในที่สุด และในนั้นมี “โคโคโระ” อยู่จริง
เมื่อหยิบขึ้นมาพลิกดู ทุกอย่างดูปกติดี…จนเขาสังเกตเห็นภาพถ่ายเก่า ๆ ใบหนึ่งสอดคั่นอยู่ ภาพขาวดำของหญิงในชุดชาวนาที่ไม่สามารถระบุยุคสมัยได้ชัดเจน
เขาคิดว่าผู้ส่งข้อความประหลาดนั้นคงต้องการให้เขาหาภาพนี้ให้เจอ จึงเก็บภาพกลับเข้าที่เดิมอย่างระมัดระวัง แล้วนำหนังสือทั้งเล่มใส่เป้กลับบ้านไป
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาเปิดบล็อกดู ก็พบข้อความใหม่จากผู้ส่งคนเดิมรออยู่ ใจความว่า…
“ถูกขังอยู่ในหนังสือมานานแสนนาน
ขอบคุณนะ ในที่สุดก็ได้เป็นอิสระสักที”
เขาตกใจ และรีบหยิบหนังสือออกมาเปิดดูอีกครั้ง คราวนี้ใบหน้าของหญิงชาวนาในภาพดูเหมือนจะยิ้มแย้มขึ้นมาเล็กน้อย และเมื่อพลิกดูหลังรูปถ่าย เขาก็ได้พบกับบันทึกเรื่องราวความรักสามเส้าอันแสนเจ็บปวดในอดีต
ชายหนุ่มคนหนึ่งรักเธอมาก แต่เพื่อนสนิทของเขากลับขอเธอแต่งงาน และเธอก็ตอบตกลงเพราะเคารพนับถือเพื่อนคนนั้นของชายหนุ่ม หลังการแต่งงาน ชายคนแรกรู้สึกเจ็บปวดที่ถูกเพื่อนรักทรยศจนตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง ทิ้งความทุกข์ทรมานไว้ให้ทั้งสามีและตัวเธอเองต้องแบกรับไปตลอดกาล
เขาครุ่นคิด… ไม่ว่ายุคสมัยใด ปัญหาความรักก็ยังคงเป็นเช่นนี้เสมอ และการถูกขังไว้ในความรู้สึกผิด คงเจ็บปวดยิ่งกว่าการถูกขังอยู่ในหนังสือเสียอีก
บทความโดย : HaruShine www.marumura.com
เรื่องแนะนำ :
– 12 ภาพถ่ายเมืองกลางคืนสุดน่าหลงใหลจากญี่ปุ่น
– อิสรภาพแห่งการถูกลืม เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น
– เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “หอคอยบล็อกไม้ กับความโดดเดี่ยว”
– การได้แต่งงานกับคุณ คือความสุขที่สุดในชีวิตผม
– สดชื่น! กับ 13 ภาพฤดูร้อนสีคราม จากญี่ปุ่น
ขอบคุณข้อมูลจาก: https://note.com/lucid_dunlin8342/n/n722865a5a1cd
#เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “หนังสือลึกลับ แห่งหมู่บ้านร้าง”
Tags :
- Japan short stories
- short story
- หนังสือลึกลับ
- เรื่องสั้น
- เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น
- เรื่องสั้นญี่ปุ่น