E-DUANG | การแยก แตกตัว ความคิด การแยก แตกตัว การเมือง - มติชนสุดสัปดาห์

E-DUANG

ทำไมสังคมให้”ความหมาย”ต่อการออกมาเคลื่อนไหวของนักการ เมือง นักกฎหมาย นักเคลื่อนไหว ของบางคนที่อยู่ในปีกอนุรักษนิยมอย่างเป็นพิเศษ

       ไม่ว่าจะเป็น นายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ ไม่ว่าจะเป็น นายวิชา มหาคุณ ไม่ว่าจะเป็น นายวัส ติงสมิตร

       ยิ่งการออกโรงของ นายสนธิ ลิ้มทองกุล ยิ่งคึกคัก

       พลันที่ นายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์ ออกมาวิพากษ์ต่อการได้มาของสว.เมื่อเดือนมิถุนายน 2567

       ก็กลายเป็นข่าวพาดหัวทั้งใน”สื่อเก่า”และ”สื่อใหม่”

       ถามว่า”ความหมาย”ของการสำแดงออกของแต่ละท่านที่เอ่ยนามมาอยู่ที่ไหน ทำไมจึงมีความสำคัญ ได้รับความสนใจอย่างสูงในสังคม

       คำตอบที่ตรงเป้าที่สุดก็เพราะว่าแต่ละท่านล้วนมีความคิดในลักษณะ”อนุรักษนิยม”อย่างชัดเจน

       นั่นก็คือ อยู่ในวงจรภายในโครงสร้างอำนาจนำ อำนาจรัฐ

นายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ เคยเป็นรองนายกรัฐมนตรี นายวิชา มหาคุณ เคยเป็นป.ป.ช. นายวัส ติงสมิตร เคยเป็นผู้พิพากษาศาลฎีกา

       นายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์ เคยเป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญ

       นายสนธิ ลิ้มทองกุล เป็นสื่ออาวุโส เคยมีบทบาทสร้างปรากฏการณ์ทางการเมืองมาแล้วผ่าน”พันธมิตรประชาชน เพื่อประชาธิปไตย”

       ที่สำคัญอย่างยากจะปฏิเสธได้ก็คือ บทบาทของเขาดำรงอยู่ ภายในโครงสร้างแห่งอำนาจรัฐ และกุมอำนาจนำทั้งในทางความ คิดและในทางการเมือง

       รับรู้ในการทะยานขึ้นมามีอำนาจของพรรคภูมิใจไทยอย่างต่อเนื่อง

       ตั้งแต่เป็นส่วนหนึ่งของ”ไทยรักไทย”กระทั่ง”คสช.”

       จึงเห็นการเติบใหญ่ ขยายตัวของ”ระบอบสีน้ำเงิน”อันเป็นผลผลิตและความต่อเนื่องของ”ระบอบประยุทธ์”บนความเติบใหญ่ของรัฐประหาร 2 ครั้งล่าสุดของสังคมไทย

       การแสดง”ปฎิกิริยา”ต่อสถานะแห่ง”ระบอบสีน้ำเงิน”จึงสำคัญ

ความสำคัญในที่นี้มิได้บทบาทในการวิพากษ์อย่างตรงเป้าและรุนแรงต่อรัฐบาลพรรคภูมิใจไทย

       หากที่เป็น”ความหมาย”อยู่ที่ลักษณะอันเป็น”สัญญะ”

       ด้านหนึ่ง เป็นสัญญะอันชี้ให้เห็นสัญญาณความเสื่อมทรุดของรัฐบาลพรรคภูมิใจไทยในทางการเมือง

       ด้านหนึ่ง เป็นสัญญาะยืนยันความอ่อนเปราะทางความคิด

       การออกมาแสดงให้เห็นความล้มเหลวของรัฐบาลพรรคภูมิใจไทยจึงเท่ากับการออกมายอมรับในความล้มเหลวของการตัดสินใจทางการเมืองของตน

       เนื่องจากทุกอย่างล้วนมีความเกี่ยวเนื่องและสัมพันธ์กันไม่ว่าจะเป็นถนนสุขุมวิท ไม่ว่าจะเป็นถนนพระราม 4

       การวิพากษ์จากพวกเดียวกันจึงรุนแรง หนักหน่วง

       รูปธรรมอันเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องคนแล้วคนเล่า ครั้งแล้วครั้ง เล่าจึงแสดงให้เห็นถึงการแยกและแตกตัวในทางความคิด

สัญญะอันมาจาก”ภายใน”จึงยืนยันถึงการค่อยๆสลายและ

ย้ายข้างของคนที่เคยเป็นพวกเดียวกัน

       “สัญญะ”นี้จึงดำเนินไปในลักษณะแห่ง”สัญญาณ”

       เตือนเข้าไปภายในโครงสร้างของรัฐบาล ไม่ว่าจะเป็นพรรคภูมิใจไทย ไม่ว่าจะเป็นพรรคเพื่อไทย ต้องขบคิด อย่างจริงจัง

       และทั้งหมดจะเห็นได้ในการตัดสินใจในแต่ละปมการเมือง